Taboesfeer
‘Achter elk verhaal zit iets dat de moeite waard is. Ik hou ervan om onderwerpen te verkennen waar nog een taboesfeer rondhangt. Misschien omdat ik zelf nogal braaf ben opgegroeid, boeit het mij om mensen te ontmoeten die helemaal anders in het leven staan.
Ik probeer zonder oordeel te luisteren en te begrijpen. Maar ik zou liegen als ik zeg dat ik nooit roddel met vriendinnen op café. (lacht) Toch voel ik me empathisch en probeer ik altijd te zien wat iemand heeft meegemaakt.’
Stripclub
‘Voor een reportage in tv-programma No Cap stapte ik ooit op het podium van een stripclub. Dat was een van de moeilijkste dingen die ik heb gedaan. In brainstorms denk ik snel: natuurlijk doe ik dat. Maar zodra ik er sta, overvalt mij vaak twijfel. Toch zet ik door, vaak door de adrenaline. Achteraf komt wel blijheid en trots dat ik het durfde. Misschien is het ondertussen een soort verslaving aan het worden.’
Luisteren
‘Ik ben nieuwsgierig van aard. Dat is de kern van mijn werk. Daardoor raak ik snel in gesprek en gaan deuren open. Met vrienden of familie ben ik nooit uitgepraat. In een relatie is praten een van de belangrijkste elementen, vind ik. Al heb ik gezien hoe anderen een relatie en intimiteit kunnen invullen, zoals met een chatbot. Daar heb ik respect voor, maar het is niet echt mijn ding.’
Waardering
‘Tijdens een reportage in het programma Wat verdient Vlaanderen? sprak ik een crèchemedewerkster. Zij werkte lange dagen voor een minimumloon. Zij geven kinderen veiligheid en houden gezinnen draaiende, en toch verdienen ze amper genoeg om rond te komen. Dat raakte mij en zette mijn situatie in perspectief. Ik kan doen wat ik graag doe, maar anderen krijgen nauwelijks waardering voor hun werk.
Dat voelt niet juist.’
Vertrouwen
‘Toen ik begon te werken was ik 24 jaar en erg onzeker. Elk project voelde als springen in het onbekende. Intussen geeft ouder worden mij meer vertrouwen, in mezelf en in mijn werk. Soms jaagt dat ouder worden me schrik aan. Voorlopig probeer ik mee te gaan met de stroom. In mijn programma’s zie ik die evolutie: de eerste waren zoekend, de latere dragen meer mijn eigen stem.’
