Voorzitter beweging.net Julie Hendrickx Devos
Deze zomer brandde ons land en brandde Europa. Bosbranden verwoestten landschappen, de hitte eiste mensenlevens.
Zuidelijker probeerden duizenden migranten Europa binnen te komen op zoek naar een beter leven.
In de as van deze verschillende crises, smeult eenzelfde vraag: hoe lang verdragen we nog wat beleidsmakers liever niet zien? Want ondanks de dodelijke hitte ging deze zomer bij vele dames en heren politici de empathiebarometer onder nul.
Deze zomer ging bij vele dames en heren politici de empathiebarometer onder nul.
Misschien is empathie daarom nog wel onze grootste daad van verzet. Begin gerust klein. Een schaaltje water voor de vogels op een hete dag. Een koel drankje voor de vuilnisophalers.
Hoop geeft zin
Empathie is grondstof voor hoop en hoop is de motor van actie.
‘Hoop is niet de overtuiging dat iets goed zal aflopen, maar de zekerheid dat iets zin heeft, ongeacht de uitkomst’, durfde Vaclav Havel optekenen. Dus ja, hoop en empathie hebben zin. We helpen het klimaat, onze gezondheidszorg, onze jeugd, onze oude dag en alles daartussenin niet verder als we niet steeds opnieuw naar elkaar toe bewegen.
Zolang we leven, hebben we de verdomde plicht elkaar (graag) te blijven zien.
