De regering blijft overuren maken als het aankomt op slechte maatregelen. Zegt het je iets, annualisering? Of het wat sympathieker klinkende ‘accordeonuren’ misschien? Het is de zoveelste dekmantel waarmee de regering je arbeidstijd wil rekken. Aanvang is voorzien in de loop van 2027.
Wat betekent het concreet? Dat de 38-urenweek voortaan bekeken wordt als een gemiddelde over de periode van een jaar. De wekelijkse arbeidsduur mag schommelen, zonder dat er toeslag verschuldigd is, zolang het jaargemiddelde gerespecteerd wordt. Zie je de problemen al?
Wat vaak vergeten wordt, is het effect op je inkomen: bij piekperiodes die je later ‘compenseert’ met rustigere weken, verdwijnen overuren die normaal extra betaald worden.
De regering stelt het voor als een afwisseling tussen de pieken en dalen in bijvoorbeeld productie en verkoop. Maar veel werknemers zitten niet te wachten op nog langere dagen of weken. De onvoorspelbaarheid van het werkrooster maakt plannen moeilijk en de extreem lange werkdagen of -weken en hebben gevolgen voor je gezondheid.
En wat vaak vergeten wordt, is het effect op je inkomen: bij piekperiodes die je later ‘compenseert’ met rustigere weken, verdwijnen overuren die normaal extra betaald worden. Toeslagen voor avond-, nacht- of weekendwerk verdwijnen als de werkgever zo flexibel met de uurroosters kan omspringen. Dat kan oplopen tot honderden euro’s.
Fictie op de werkvloer
Vrijwillig kiezen daarvoor – de regering zou dit systeem mogelijk willen maken door een eenvoudige overeenkomst tussen de werkgever en de individuele werknemer – is fictie op de werkvloer: wie weigert, riskeert een slechter uurrooster of geen contractverlenging.
Als de arbeidstijd over een heel jaar wordt bekeken, wordt het bijna onmogelijk om te controleren of je wel voor alle uren juist betaald wordt. Dat vergroot het risico op misbruik.
Flexibiliteit hoeft niet per se slecht te zijn. Alleen moet flexibiliteit dan met werkbare uren zijn, écht vrijwillig, en moet de arbeidstijd kunnen worden gecontroleerd en daarom worden geregistreerd. En moet er garantie zijn op een toeslag en recuperatie. En respect voor sectorregelingen natuurlijk, want die kennen de realiteit van de ondernemingen het beste.
Een accordeon kan veel sfeer maken. Maar als de regering ermee speelt, klinken vooral valse noten.
Ann Vermorgen - voorzitter ACV
